Święto pracy

Dzisiaj jest 1 maja, a więc coś o pracy. Jako że praca jest dla każdego człowieka niezwykle ważnym elementem życia, to każdy powinien dążyć do niej ze wszystkich sił, a państwo powinno te wysiłki wspierać. W wypadku osób niepełnosprawnych tak się jednak ie dzieje, a dużą winę ponoszą tu blokujące przepisy.

Pozornie przepisy motywują pracodawców kijem i marchewką. Kijem są wpłaty obowiązkowe, jeżeli nie zatrudniają odpowiedniej liczby pracowników niepełnosprawnych. Marchewką zaś są dofinansowania do wynagrodzeń – dosyć tłuste. Jednak jest to niepełny obraz, ponieważ pracodawca dostaje za to niepełnowartościowego pracownika. Nie piszę tu o niepełnosprawności, a o specjalnych uprawnieniach pracowników niepełnosprawnych: skróconym czasie pracy dobowym i tygodniowym, dodatkowej przerwie w pracy, dodatkowym urlopie wypoczynkowym i zwolnieniu od pracy w celu wzięcia udziału w turnusie rehabilitacyjnym. W sumie pracownik niepełnosprawny pracuje codziennie o godzinę i piętnaście minut krócej niż pozostali pracownicy, a poza pracą przebywa od 10 do 21 dni więcej.

Trzeba więc zapoczątkować wreszcie dyskusję o tym, czy warto utrzymywać te ograniczenia, które stanowią faktycznie dyskryminację, ponieważ stawiają osoby niepełnosprawne w gorszej sytuacji wobec pracodawcy. Może trzeba zrezygnować z tych uprawnień dla osiągnięcia większego celu, jakim jest większa zatrudnialność.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: