Postanowienie Sądu Najwyższego w sprawie protestu wyborczego

Wczoraj otrzymałem z Sądu Najwyższego pismo w sprawie mojego protestu wyborczego. Jego treść przytaczam poniżej w całości.

Sygn. akt III SW 20/09

POSTANOWIENIE

Dnia 22 lipca 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Teresa Flemming-Kulesza (przewodniczący)

SSN Bogusław Cudowski

SSN Roman Kuczyński (sprawozdawca)

po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2009 r.,

sprawy z protestu Jacka Zadrożnego

przeciwko ważności wyborów do Parlamentu Europejskiego

postanawia:

wyrazić opinię o niezasadności zarzutu protestu. Uzasadnienie

Skargą z dnia 17 czerwca 2009 r. skarżący Jacek Zadrożny podniósł zarzut naruszenia przepisów ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. – Ordynacja wyborcza do Parlamentu Europejskiego (Dz.U. Nr 25 poz. 219 ze zm.) oraz Konstytucji RP mającego wpływ na wynik głosowania w wyborach do Parlamentu Europejskiego przeprowadzonych w dniu 7 czerwca 2009 r. Skarżący domagał się unieważnienia wyniku wyborów.

Wnoszący protest zarzuca pozbawienie go prawa do uczestnictwa w wyborach do Parlamentu Europejskiego, gwarantowanego przez art. 190 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską poprzez uniemożliwienie mu wykonania czynności z procesu głosowania zawartej w art. 107 ust. 1 Ordynacji wyborczej do Parlamentu Europejskiego w brzmieniu: „1. Wyborca głosuje tylko na jedną listę okręgową, stawiając na karcie do głosowania znak „x" w kratce z lewej strony obok nazwiska jednego z kandydatów z tej listy, przez co wskazuje jego pierwszeństwo do uzyskania mandatu".

W uzasadnieniu składający protest wyborczy wskazał, że zostały naruszone prawa wyborcze osób niepełnosprawnych – na skutek zaniedbań władz państwowych pozbawiono osoby niedowidzące i niewidome prawa do głosowania. Karty do głosowania nie były bowiem przystosowane do oddania głosu przez te osoby bez konieczności skorzystania z pomocy osób trzecich, których udział naruszałby zasadę bezpośredniości i tajności. Doprowadziło to do pozbawienia kilkuset tysięcy obywateli możliwości wzięcia udziału w wyborach, co czyni zasadnym zarzut nieważności wyborów.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. – Ordynacja wyborcza do Parlamentu Europejskiego (Dz.U. Nr 25 poz. 219 ze zm.) podstawę protestu wyborczego stanowić może dopuszczenie się przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania, ustalenie wyników głosowania lub wyników wyborów albo też naruszenie przepisów ustawy dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów. Regulacja ta wyznacza zakres kognicji Sądu Najwyższego w sprawach wyborczych. Innymi słowy Sąd Najwyższy bada, czy doszło do przestępstwa mającego wpływ na przebieg głosowania ewentualnie czy naruszono przepisy ustawy dotyczące głosowania, ustalenia jego wyników czy wyników wyborów.

W ustawie – Ordynacja wyborcza do Parlamentu Europejskiego nie ma szczególnych zasad dotyczących głosowania przez wyborcę niewidomego. W związku z tym na zasadzie art. 109 ustawy stosuje się przepisy art. 61-66 i 69 ustawy z dnia 12 kwietnia 2001 r. – Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 46 poz. 499 ze zm.). Norma art. 69 przewiduje możliwość udzielenia pomocy osobie niepełnosprawnej w głosowaniu przez inną osobę. Z uwagi na powyższe nie jest, jak chciałby tego składający protest, wykluczona możliwość udziału w głosowaniu i oddawania głosów przez osoby niewidzące. Ustawodawca przewidział szczególny tryb, dzięki któremu takie osoby mogą uczestniczyć w głosowaniu i oddać głos.

Procedura ta oceniana jest przez składającego protest krytycznie w związku z zasadą tajności głosowania. Zarzuty, jakie formułuje skarżący mają jednak charakter postulatów. Sąd Najwyższy nie jest władny rozstrzygać w jakiej formie należałoby ukształtować zasady głosowania dla osób niepełnosprawnych tak, by zgodne były z oczekiwaniami skarżącego co do stopnia realizacji zasady tajności. Z punktu widzenia podstaw protestu istotne jest jedynie to, że przepisy ustawy -Ordynacja wyborcza do Parlamentu Europejskiego (na podstawie odpowiednio stosowanej Ordynacji w wyborach do Sejmu i Senatu RP) przewidują możliwość głosowania dla osoby niepełnosprawnej. Przepisy te nie zostały naruszone, a przynajmniej w treści protestu takiego naruszenia dopatrzyć się nie sposób. Nie ma bowiem dowodów na to, że uniemożliwiono osobom niepełnosprawnym głosowanie z udziałem osoby pomagającej w głosowaniu.

Ewentualna zmiana treści Ordynacji wyborczej do Parlamentu Europejskiego należy do ustawodawcy. Nie jest zadaniem Sądu Najwyższego rozstrzyganie, w jaki sposób można ukształtować zasady udziału w wyborach osób niepełnosprawnych (niewidzących), czy jest to dopuszczalne i konieczne z punktu widzenia regulacji konstytucyjnych. Z pewnością nie może natomiast Sąd Najwyższy uznać takich postulatów za uzasadnioną podstawę protestu wyborczego.

Dodatkowo wypada podnieść, że protest Jacka Zadrożnego nie spełnia wymagań formalnych. Zgodnie z art. 136 ust.2 ustawy – Ordynacja wyborcza do Parlamentu Europejskiego protest poza zarzutami powinien wskazać dowody, na których wnoszący protest opiera swoje zarzuty. Protest takich dowodów nie przedstawia. W szczególności nie jest wystarczające w tej materii odwołanie się do bliżej niezidentyfikowanych publikacji prasowych i medialnych.

W związku z tym Sąd Najwyższy wyraził opinię o niezasadności protestu.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: