Dostępność aplikacji komputerowych (software) dla osób z niepełnosprawnością wzroku

Wersja 0.1 z dnia 10 września 2009 r.

Jest to bardzo wstępna wersja poddana pod pierwszą dyskusję i nie ma charakteru normatywnego.

Dokument jest zestawem wskazówek dla programistów tworzących aplikacje komputerowe, którzy chcą by ich produkty były dostępne dla użytkowników z niepełnosprawnością wzroku – niewidomych, słabowidzących i daltonistów. Wskazówki mają charakter uniwersalny, choć niekiedy mogą odnosić się do konkretnego środowiska, na przykład systemu operacyjnego lub środowiska uruchomieniowego.

  1. Klawiatura. Niewidomi, a często także słabowidzący użytkownicy komputerów używają klawiatury, a nie myszki. Dlatego bardzo istotne jest, by do każdego elementu interfejsu można było dotrzeć (umieścić focus) za pomocą standardowych klawiszy, to znaczy tabulatora i klawiszy strzałek. Przyciski, znaczniki wyboru (checkbox) i listy wyboru powinny dawać aktywowane za pomocą spacji. Do kluczowych elementów interfejsu powinny być przypisane skróty klawiaturowe.
  2. Grafika. Elementy graficzne, na przykład ikony, przyciski, powinny być zaopatrzone w precyzyjny opis tekstowy. Opis ten powinien być umieszczony zarówno w formie wyświetlanej w sąsiedztwie grafiki (może być wyłączany), jak również w postaci etykiety przypisanej do elementu graficznego jako jego właściwość. Uwaga! Nie wszystkie biblioteki graficzne oferują taką możliwość, więc należy to sprawdzić przed wyborem konkretnej biblioteki.
  3. Etykiety. Elementy interfejsu graficznego nie będące tekstem powinny być opisane stosownymi etykietami tekstowymi. Dotyczy to takich elementów jak: pola wyboru, pola opcji, pola edycyjne, pola combo, listy jednokrotnego i wielokrotnego wyboru. Etykiety powinny być przypisane w sposób logiczny (we właściwościach danego pola), a nie tylko wizualny. Elementy okien dialogowych powinny być pogrupowane w sposób logiczny, a grupy powinny być zaopatrzone w dodatkową etykietę. Dotyczy to w szczególności pól wyboru opcji (radio).
  4. Kolory i czcionki. Interfejs graficzny nie powinien mieć na stałe ustawionych kolorów i rozmiarów czcionek, ponieważ słabowidzący użytkownicy często korzystają z możliwości dostosowania ustawień systemowych kolorów i czcionek, a sztywne ustawienia sprawiają, że w danej aplikacji one nie działają. Jeżeli projektant musi ustawić konkretne kolory i rozmiary czcionek, to w opcjach programu powinien dać możliwość przełączenia się na kolory systemowe.
  5. Standaryzacja. Należy unikać nowatorskich i ekstrawaganckich rozwiązań, które najczęściej nie pozwalają na współpracę z oprogramowaniem specjalistycznym. W wypadku zastosowania takiego interfejsu powinna istnieć alternatywna wersja dla bardziej konserwatywnych użytkowników.
Technorati Tagi:
Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: