Kolejny kawałek, który nie pasuje do obrazka

Najwyższa Izba Kontroli zbadała działalność zakładów aktywności zawodowej. Wyniki badania są bardzo niekorzystne, a mi przypomniała się stara piosenka Andrzeja Waligórskiego…

Piosenka była o układaniu puzzli z wielu kawałków. Dzieci próbowały poskładać je zgodnie z obrazkiem na pudełku, aż wreszcie się zniechęciły. Koniec piosenki (cytuję z pamięci) brzmiał mniej więcej tak: "albo dajcie inne klocki, albo zmieńcie ten obrazek!"

ZAZy miały być elementem procesu rehabilitacji zawodowej zajmując w łańcuchu miejsce pomiędzy warsztatami terapii zajęciowej a zakładami pracy chronionej. Cały łańcuch wygląda zaś tak: WTZ -> ZAZ -> ZPCh -> otwarty rynek pracy. Strzałki oznaczają przechodzenie osób niepełnosprawnych, które powinno się odbywać, ale się nie odbywa. Cytat z notatki prasowej:

Zdaniem kierowników zakładów główną przeszkodą w podejmowaniu pracy przez ich podopiecznych jest niechętny stosunek pracodawców do zatrudniania niepełnosprawnych. Jednak nie mają żadnych dowodów na potwierdzenie swoich tez – powtarzają jedynie obiegowe opinie. Z ustaleń kontroli wynika, że spośród 224 niepełnosprawnych, którzy sami odeszli z zakładów, aż 47 znalazło pracę u innego pracodawcy, w tym 33 na otwartym rynku pracy.

Źródło: NIK: zakłady aktywności zawodowej dla niepełnosprawnych źle wykorzystują środki – Praca i ubezpieczenia – Gazeta Prawna – największy dziennik gospodarczy

A więc sytuacja wygląda zgoła odwrotnie! Poszczególne elementy łańcucha są w praktyce zamkniętymi środowiskami, z których osoby niepełnosprawne muszą się wyrwać same, bo "organizatorzy" tylko im w tym przeszkadzają.

Dzieje się tak dlatego, że WTZy, ZAZy, a nawet ZPChy to świetny interes dla ich właścicieli. Mają stałe źródła finansowania, miejsca pracy dla swoich ludzi i szacunek w społeczeństwie – są wszak dobroczyńcami dla niepełnosprawnych. Wiele winy jest w przepisach, które dają zbyt wiele furtek, a zamało wymagają od organizatorów. Dużo łatwiej jest przetrzymać uczestnika WTZ, niż szukać nowego. Dlatego trzeba wreszcie zmienić klocki albo obrazek.

Reklamy

3 Responses to Kolejny kawałek, który nie pasuje do obrazka

  1. Pingback: Rodzynki ze sprawozdania Pełnomocnika « Niepełnosprawni inaczej

  2. MK says:

    Niby tak, aczkolwiek obserwując trochę WTZ odnoszę wrażenie, że nikt tam nie jest zadowolony. Stoważyszenia robią co mogą. Nie znam dogłębnie innych niepełnosprawności, zresztą zawodowo aspektami społecznymi, jak ty Jacku się nie zajmuję, ale wydaje się, że faktycznie odchodzenie ludzi z WTZ nie jest takie proste, ci najsprawniejsi i tak sobie lepiej lub gorzej poradzą, a w WTZ zostają osoby, które nie mają innej drogi, pomysłu, albo i na nie nie ma pomysłu, że tak brzydko napiszę. Rzecz ta akurat najmniej dotyczy niewidomych, słabowidzących, generalnie osób pełnosprawnych intelektualnie.

  3. Jacek Zadrożny says:

    OK. To prawda, że jakoś trzeba ich zagospodarować. Tylko, że WTZy miały być elementem rehabilitacji zawodowej, a nie są. Kosztują coraz więcej, a robi się w nich coraz mniej. To takie miejsce-przechowalnia za publiczne pieniądze. Potrzebne? Tak. Musi jednak kosztować mniej i powinno być szczere: świetlica, a nie rehabilitacja.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: