Nowy rząd, nowy pelnomocnik, trudne wyzwania na najbliższe cztery lata

Od wczoraj jest już nowy Pełnomocnik rządu ds osób niepełnosprawnych. Został nim niegdysiejszy minister pracy i polityki społecznej – Krzysztof Michałkiewicz. Nie utrwalił się w mojej pamięci w żaden sposób, więc musiałem sięgnąć do biogramu na stronach Wikipedii. Właściwie nic tam nie ma na temat doświadczenia pracy z problematyką osób niepełnosprawnych, poza krótkim okresem dyrektorowania w domu pomocy społecznej. Zna się za to na pomocy społecznej, co może się okazać dobre lub złe. W ogóle sporo mamy tu niewiadomych, więc trzeba czekać i obserwować.

Przyznam, że nie mam specjalnych złudzeń, że nowy rząd podejdzie do niepełnosprawności i osób niepełnosprawnych w sposób nowoczesny i konwencyjny. Wolę trwać w tym przekonaniu i mile się rozczarować, niż oczekiwać zbyt wiele. Tym bardziej, że ostatnie 8 lat przyniosło nam całkiem sporo i trudno będzie rządowi ten wynik poprawić, gdyby nawet chciał. Poniżej wybiórcza lista dla zilustrowania.

– Ratyfikacja Konwencji o prawach osób z niepełnosprawnościami. Przypomnę w tym miejscu, że podpis złożyła pod Konwencją pani minister Kalata z rządu PiS-LPR-Samoobrona, a rząd się niedługo potem rozpadł. Potem długi i czasem burzliwy proces dochodzenia do ratyfikacji, która zakończyła się sukcesem.
– Przepisy wyborcze umożliwiające głosowanie obywatelom z niepełnosprawnościami tajne i powszechne uczestniczenie w wyborach. Tutaj ukłon w stronę Sławomira Piechoty, ponownie wybranego na posła, który proces uruchomił i pilotował do końca. To jest ogromne osiągnięcie, chociaż do zrobienia jest nadal kilka rzeczy, jak dostępność wszystkich lokali wyborczych.
– Ustawa o języku migowym, która po raz pierwszy usankcjonowała PJM jako język, a nie jakąś tam formę porozumiewania się. Ustawa jest zbyt płytka, nie obejmując wielu obszarów życia, ale stanowi niezły fundament do tworzenia czegoś więcej.
– Zrównanie dofinansowań do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych w zakładach pracy chronionej i na otwartym rynku pracy.Długo to trwało, bo lobby ZPChów było bardzo silne, ale udało się. Rynek pracy się nie załamał, a coraz więcej ludzi pracuje na otwartym rynku.
– Przepisy dostępnościowe, w tym rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie Krajowych Ram Interoperacyjności i wytyczne opublikowane przez Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju . Dobrze wdrażane mogą walnie przyczynić się do dostępności internetu, infrastruktury budowlanej i transportowej. Warto dołożyć tu też poprawione przepisy telekomunikacyjne i telewizyjne, chociaż do życzenia pozostawiają sposoby i poziom realizacji.
– Zamiana subwencji oświatowej na dotację, chociaż zapewne tylko eksperymentalnie na rok. W kolejnym roku budżetowym może się to nie powtórzyć. Ja zresztą jestem nieustająco sceptyczny wobec tego mechanizmu, bo zalatuje mi tu smrodkiem dofinansowań do wynagrodzeń i chęcią wyciągnięcia pieniędzy bez oferowania wsparcia dla uczniów ze specjalnymi potrzebami.
– Znowelizowana ustawa o rehabilitacji zapewnia osobom z psami przewodnikami możliwość wchodzenia do miejsc publicznych i pojazdów transportu publicznego.

To tylko wybrane rzeczy, a może ktoś zechce dopisać coś jeszcze. Oczywiście lista zaniechań jest równie długa, bo przecież chociażby nie ratyfikowano protokołu dodatkowego do Konwencji o prawach osób z niepełnosprawnościami, ale zasługi też trzeba pokazać. Czy nowy rząd zechce kontynuować ten kierunek zmian? To się okaże zapewne już niedługo, bo lobby pracodawców z pewnością już poluje na ucho nowego ministra. Ci drudzy zresztą też to robią… A zatem give PiS a chance, a potem się zobaczy.

Prowizja od kradzieży

Trudno nie usłyszeć o wielkim wyłudzeniu środków z PFRON, chociaż akurat ta sprawa stała się głośna tylko dlatego, że zamieszany w nią jest były zięć byłego prezydenta. Jest jednak w tej sprawie wiele ciekawych wątków, w tym nie tylko finansowe, ale także etyczne. I na pewno nie jest to sprawa ostatnia tego rodzaju, bo system aż kusi, by z niego korzystać.

Read more of this post

Stabilne zatrudnienie, ale niekoniecznie w zakładach pracy chronionej

Mamy teraz taką fajną nowelizację Kodeksu Pracy, której celem jest stabilizacja zatrudnienia. Jest to element walki z tzw. „umowami śmieciowymi”, czyli cywilno-prawnymi. Odkładam na bok refleksję nad tym, jak można pejoratywnym określeniem robić ludziom wodę z mózgu, bo cała ta nagonka ma na celu tylko wyciągnięcie więcej pieniędzy do ZUS i urzędów skarbowych. Jednak skoro ludzie chcą stabilności w postaci umów na czas nieokreślony, to niech tam. Na gruncie tej nowelizacji umowy na czas określony nie będą mogły być przeciągane na wieczność. I to nie jest w smak zakładom pracy chronionej.

Read more of this post

Paragraf 22 i beznadziejna próba wyjaśnienia tego mechanizmu

W naszej ustawie o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych jest artykuł 22. Jest on o tyle ciekawy, że od pewnego czasu generuje coraz większe koszty dla PFRON, czy może raczej – coraz bardziej obniża jego przychody. Postaram się tutaj wyjaśnić ten mechanizm wysysania pieniędzy, który nikomu nie służy, a jednocześnie tyle firm o niego walczy. Read more of this post

Systemowe zachęty do dezaktywacji zawodowej osób niepełnosprawnych

Pod koniec marca odbyła się na Uniwersytecie Łódzkim dwudniowa konferencja poświęcona niezależnemu życiu osób niepełnosprawnych.Na zaproszenie organizatorów przez kwadrans opowiadałem o tym, jak systemowo zniechęca się osoby niepełnosprawne do pracy. A tutaj krótkie omówienie tej prezentacji.

Read more of this post

Powoli powstaje Polska Rada Języka Migowego

Minister Pracy i Polityki Społecznej podpisał zarządzenie statuujące Polską Radę Języka M igowego. Daje to możliwość do zgłaszania kandydatów do tego ciała, które ma doradzać we wdrażaniu ustawy o języku migowym oraz we wszelkich innych sprawach związanych z komunikowaniem się osób niesłyszących. Poniżej treść dokumentu.

Read more of this post

Mój wkład w informację rządu RP o realizacji Karty praw osób niepełnosprawnych w 2010 roku

Informacja rządu za 2010 rok

W czwartek w Sejmie prezentowana była Informacja Rządu Rzeczypospolitej Polskiej o działaniach podejmowanych w 2010 roku na rzecz realizacji postanowień uchwały Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 1 sierpnia 1997 r. Karta Praw Osób Niepełnosprawnych w w druku sejmowym nr 46. Ponieważ dla niewidomych obywateli plik ten jest niedostępny (poza pierwszą stroną), postanowiłem – w czynie społecznym – przerobić go na wersję dostępną.

Pomiędzy Egiptem a Kanadą

Wniosek o ratyfikację Konwencji NZ o prawach osób niepełnosprawnych się odnalazł na stronach biuletynu informacji publicznej MPiPS. Można tam znaleźć kilka ciekawych dokumentów związanych z Konwencją, w tym listę zastrzeżeń i interpretacji. To inspirująca lektura, która pozycjonuje nasz kraj gdzieś między Egiptem i Kanadą. Niestety – bliżej tego pierwszego.

Read more of this post

Kolejna okrągła rocznica

Mamy dzisiaj 13 grudnia, a to rocznica ważna dla demokracji i praw człowieka. I chociaż nie z jej powodu gazety się rozpisują,a politycy maszerują, to dla mnie jest ważna. Pięć lat temu ONZ uchwaliła Konwencję NZ o prawach osób niepełnosprawnych, którą Polska podpisała 30 marca 2007 roku i do tej pory nie ratyfikowała. I tak co roku w grudniu i marcu przypominam o tym traktacie w nadziei, że kiedyś będę mógł z satysfakcją napisać, że już jest i obowiązuje.

Read more of this post

Poszukiwany, poszukiwana

W nieznanych okolicznościach zaginął projekt ratyfikacji Konwencji NZ o prawach osób niepełnosprawnych. Ostatnio widziano go pod koniec lipca na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej w towarzystwie uzasadnienia do wniosku. Nikt dobrze nie wie, kiedy projekt zaginął.

Read more of this post